شبی در کوچه باران رها کردی نگاهم را
از آن شب کوه اندوهم که گم کردم پناهم را
نگاه من خیابان در خیابان بی قرارت ماند
زمان مات سکوتت روز و شب چشم انتظارت ماند
سکوت مرا باور نکن ، صدایم بزن تا بشنوی
که من کوه دردم بی تو
مرا راهی غربت نکن ، بگو ای رفیق نیمه راه
که کجا برگردم بی تو
تو رفتی و تمام فصل های سال پاییز است
تو رفتی و تمام خنده های من غم انگیز است
از اینجا پرکشیدی و نشانت را نمیدانم
زمین گیرم، مسیر آسمانت را نمیدانم
سکوت مرا باور نکن ، صدایم بزن تا بشنوی
که من کوه دردم بی تو
مرا راهی غربت نکن ، بگو ای رفیق نیمه راه
که کجا برگردم بی تو
نظر خود را بنویسید