تو چه ها کردی با این دل که هر شب، با حرف به حرف تو بمیرم...
تو چه ها کردی با این دل که به جای شانه هایت دست به دیوار بگیرم...
من بمیرم که باران غریبانه زد
مینشینم که شاید ازین ازین حال بد
شعری از تو درآمد که این دیوانه را دیوانه تر کرد
تو زیبای من، تو شیدای من دو چشمت گرفت باز گریبان من، باز بهانه گرفت این دل عاشق من
غم ناتمام، گفته بودم بمان، بی تو ای جان من، نگذرد این زمان، تمام منی ای تمام من ای جان
من هنوزم، وقتی که باران میزند یادت میفتم
که باعثش بود که از چشمت بیفتم
من هنوزم، تنها به یادت کوچه هارا دوره کردم
تو بد شدی اما من باور نکردم
نظر خود را بنویسید