پای دلتنگیِ باران و دلِ من بنشین
با من ای ماه، کنارِ شبِ روشن بنشین
بی تو از من بجز این سایه نمی ماند و بس
سایه ام را ببر و با من و بی من بنشین
تاوانِ این دلبستگی جان کندنم بود
دیدارِ تو رویای خوابِ روشنم بود
ای عشق، دلتنگم من از دستِ تو، آخر
سهمِ تو در این خانه تنها ماندنم بود
من به دیدارِ تو محتاجم و از روی تو دور
مثلِ دلواپسیِ سایه ی تاریکی و نور
به تماشای تو در خوابِ عمیقم هر شب
به امیدِ تو پر از شوق و به یادِ تو صبور
نظر خود را بنویسید